Hier zit ik dan; aan de keukentafel uit het raam kijkend met een knagend gevoel in m’n buik. Mezelf afvragend: ‘Wat had ik dan gedacht, gehoopt, gewild, verwacht?’ Langzaam trekt een verdrietig gevoel over me heen en ik laat het gaan.

Momenteel onderga ik de ultieme test om te kijken waar ik sta in mijn eigen proces op het gebied van mijn onvervulde kinderwens, mijn ongewenste kinderloosheid, mijn zelfbeeld, mijn zelfliefde etc. doordat er in mijn innercircle iemand zwanger is.

Een poosje geleden werd de zwangerschapsaankondiging gedaan. In eerste instantie merkte ik bij mezelf een grote verandering ten opzichte van jaren geleden. Toen wist ik van pure wanhoop en ellende niet waar ik het moest zoeken bij zo’n aankondiging. Nu schrok ik, maar het nam me niet over. Ik was in staat te reageren en woorden te geven aan wat ik voelde op dat moment. Er was ruimte om te delen voor ons allebei. Dat was fijn!

Op dit moment zijn we weken verder en heb ik haar vanmorgen een bezoek gebracht. Voor mij een kans om me te kunnen verbinden met haar en de situatie. Een kans om te delen wat er in haar en mij leeft op dit moment. Maar dat delen (op gevoelsniveau) gebeurde niet…

Ik heb de neiging de ‘schuld’ bij haar neer te leggen. Dat is lekker makkelijk en dan hoef ik niet naar mijn eigen aandeel in dit bezoek te kijken. Maar zo werkt het leven niet. Ik wil snappen wat er is gebeurd. Waardoor ik leer voor een volgende keer.

Wat had ik gedacht, gehoopt, gewild, verwacht?

Ik had gedacht een open gesprek over haar zwangerschap te kunnen hebben. Waarin er ruimte was voor wat haar en mij momenteel bezighoudt. Ik had gehoopt op een uitnodiging om mijn gevoelens hieromtrent te kunnen delen. Ik had gewild samen de diepte in te kunnen gaan. Om zo een connectie te kunnen maken. Om ruimte te creëren voor ons allebei. Ik had verwacht dat wij dit allebei wilden en dat het daarom ook zou ontstaan en gebeuren. Nu voel ik me niet gehoord en gezien. Nog het meest door mezelf.

Deze ervaring is een als een les voor mij geweest. De volgende keer check ik of de ander ook zit te wachten op diepgang en connectie. Niet afwachten en hopen, maar de regie nemen helpt mij om juist in verbinding te kunnen zijn. We zijn allemaal anders en dat is OK.

Wil jij in plaats van jezelf wegcijferen, naar ruimte voor jou en de ander? Laten we erover praten hoe ik jou hierbij kan helpen. Laat hier je gegevens achter en ik neem contact met je op.

Er volgde een tweede les vanuit deze ervaring, waar ik een blog over heb geschreven. Het gaat over de geboorteaankondiging en de eerste kennismaking met de baby. Benieuwd hoe ik deze situatie heb aangepakt? Klik hier.