Auteur: willekedikland

Laatst was ik op de verjaardag van mijn nichtje. Ik genoot van een heerlijk stuk huisgemaakte appeltaart. Ondertussen was ik lekker aan het kletsen met de visite. Ik verslikte me bijna toen mij de vraag gesteld werd of ik jaloers was op mijn jongere zussen toen zij in blijde verwachting waren van hun kinderen. De vraag kwam voort uit belangstelling voor het werk dat ik doe. Het was een spannende vraag voor mij, merkte ik. Het maakte iets in mij los, waarvan ik dacht dat het weg was.

Zolang ik weet dat ik in de vervroegde overgang ben, ben ik me ook bewust van mijn omgeving. Dat het leven doorgaat. Ontwikkelingen zoals gezinsuitbreiding horen daarbij. Ik heb geprobeerd om oprecht blij te zijn voor de ander. Daarnaast voelde ik ook altijd mijn eigen innerlijke pijn. Het gesprek over kinderen, baby’s ben ik meestal aangegaan, voor zover ik weet. Ik wil geen slachtoffer zijn en daarmee de deur dichtgooien voor alle mooie dingen die om me heen gebeuren. Want ik vind nieuw leven echt fantastisch. Ik had het mezelf alleen ook zo gegund.

Terug naar de vraag. Was ik jaloers toen mijn zussen zwanger waren van hun kinderen? Het antwoord is: “Jazeker, en of!” Voor mij voelde het alsof ik werd ingehaald door mijn jongere zussen. Ik stond al zo lang voor het ‘loket’ in de rij voor een baby. Iedereen om mij heen ‘pikte’ voor. Zelfs mijn eigen ‘zusjes’. Voor mij voelde dat als oneerlijk, onrechtvaardig en soms ook onverteerbaar. 

Jaloezie is menselijk. En het kan relaties ontwrichten, de beste relaties. In mijn geval heeft het ervoor gezorgd dat ik wilde investeren in wat ik wel heb. En ben. Ik ben tante. Ik heb op die manier kinderen van mijn vlees en bloed. Ik maak deel uit van hun leven. Dat is belangrijk voor mij.

Is het makkelijk, jaloezie omzetten naar liefde? Het antwoord is natuurlijk: “Nee, zeker niet!” Het is hard werken voor mij en iedereen om mij heen. Nog steeds. Investeren is het toverwoord. Ik investeer in de ander door mezelf kwetsbaar op te stellen. Daarnaast stel ik me open voor de ander, zodat alles gezegd kan worden en de band verstevigd wordt. Het is me alles waard.

Worstel jij met negatieve gevoelens? Wil jij in plaats van jezelf wegcijferen, naar ruimte voor jou en de ander? Laten we erover praten hoe ik jou hierbij kan helpen. Laat hier je gegevens achter en ik neem contact met je op.

Soms heb ik het… dan schrik ik ineens op en denk bij mezelf: “Heb ik vanmorgen wel gesmeerd?” Of ik lig in bed en ik val bijna in slaap… dan schrik ik op en denk ik: “###, ik moet m’n medicijnen nog innemen!” Hup, weer naar de badkamer en de slaap is voorlopig weg. Dit overkomt mij regelmatig als het om m’n medicijngebruik gaat. 

Het gebeurt soms ook dat ik beneden bedenk dat ik bijvoorbeeld nog een was kan draaien en als ik dan boven bij de wasmand ben, denk: “Wat kwam ik hier ook alweer doen?” Heel irritant vind ik dat. Op dit soort momenten voel ik mij patiënt. En daar kan ik flink van balen. Ik word dan met mijn neus op de feiten gedrukt dat mijn lichaam niet weer werkt als vóór de vervroegde overgang. En dat doet zeer.

Mijn geheugen is door de vervroegde overgang niet meer wat het was. Belangrijke dingen schrijf ik op, omdat ik het anders vergeet. Daarnaast neem ik elke dag visolie vanwege de omega 3. Deze is goed ter ondersteuning van mijn geheugen.

‘s Ochtends en ‘s avonds een vaste riedel in de badkamer die ik in gedachten (ja, de grijze massa wordt wel uitgedaagd) naloop, helpt mij ook om scherp te blijven. Want als het om medicatie gaat ben ik secuur. Toch is het fijn om zo nu en dan de vraag te horen: “En? Ben je niks vergeten?” 

Ik hoef vast niet uit te leggen wat er dan bij mij gebeurt.

Herken jij je in mijn verhaal? Heb jij het idee dat je kapot bent en wil je de mindset maken naar ‘mijn lichaam is versneld in een nieuwe fase gekomen’? Laten we erover praten hoe ik jou hierbij kan helpen. Laat hier je gegevens achter en ik neem contact met je op.

Het was een droom van mij, als kind al. Om te kunnen dansen zoals mijn heldinnen deden in de Disney-tekenfilms. Ik zwijmelde weg bij het beeld dat Assepoester danste met de prins. Nog nooit een dansles gehad, maar zij danste de balzaal rond alsof ze vleugels had. Ik wilde dat ook. 

Het bleef bij een droom tot het voorjaar van 2018. Toen trok ik de stoute (dans)schoenen aan. Eindelijk durfde ik het aan om danslessen te nemen. Ik voelde me sterk genoeg om mijn droom uit te laten komen. En er voor te gaan.

Met knikkende knieën en wankele benen leerde ik de basis danspasjes. Het was soms hard werken om de figuren vanuit het hoofd in de benen te krijgen. Dansen bleek ook hersengymnastiek te zijn. Maar ik was trots op het resultaat.

Met veel plezier ga ik nog steeds elke week naar de dansschool. Ik heb een nieuwe wereld ontdekt. Een wereld waar mensen van alle leeftijden genieten van de ervaring uit het hoofd te gaan en in het lijf te komen. Dansen heeft mij veel gebracht. Het meest waardevolle is, dat ik me comfortabeler voel in mijn lichaam.

Daarnaast zorgt het dansen er voor dat ik al mijn spieren gebruik en daardoor soepel blijf. Door de vervroegde overgang is mijn spiermassa verminderd en word ik makkelijker stijf.

Op speciale momenten zoals bijvoorbeeld het kerstbal, voel ik me net als Assepoester zweven op de dansvloer. Mijn droom is uitgekomen.

Wil jij ook de regie op je leven weer teug? Wil je weer kunnen genieten en het geluk ervaren? Bekijk mijn aanbod. Of neem vrijblijvend contact met mij op.

Ieder jaar is-ie er weer… moederdag. De dag waarop alle moeders, mama’s en ‘memmen’ van Nederland in het zonnetje worden gezet. Ik heb me vaak somber gevoeld op moederdag.

Voor mij zit de lading op het feit dat ik zelf geen moeder ben geworden. Het is (nog steeds) een zere plek in mijn systeem. Een litteken van een grote wond.

In gedachten kan ik voor me zien hoe mijn kinderen met zelfgemaakte cadeautjes en ontbijtje aan mijn bed staan. Rode wangen van de voorpret die ze hebben van het feit dat ze ‘mem’ gaan verrassen. En dat ik als ‘mem’ blij en verrast reageer en mijn hart voel kloppen van intense liefde…

Op een dag heb ik besloten deze dag een andere invulling te geven, zodat ik kon ontsnappen aan het niet-moeder zijn. En dat bevalt me heel goed. Ik weet dat het moederdag is, maar ik hoef er niets mee. Ik maak bijvoorbeeld plannen om iets leuks te doen. Of ik zoek mensen op, die net als ik, geen ouder zijn. Dit werkt voor mij.

En precies zoals bij alle andere dagen gebeurt, ook deze gaat weer voorbij. En morgen komt de zon gewoon weer op.

Wil jij keuzes kunnen maken op basis van jouw behoeften omtrent de vervroegde overgang? Bekijk bij mijn aanbod wat ik jou kan bieden. Of neem vrijblijvend contact met mij op.

Nu ik mezelf uitspreek over wat de vervroegde overgang met mij heeft gedaan in het verleden en nog steeds vandaag de dag, merk ik dat vrouwen om mij heen opener worden over dit onderwerp. Ik ben blij en verheugd met deze ontwikkeling. 

Maar ik schrik ook van wat ik hoor. Uit verschillende hoeken krijg ik van jonge vrouwen met klachten die gelinkt kunnen worden aan de overgang, te horen, dat zij door hun huisarts met een kluitje het riet in gestuurd worden. Dat het de overgang niet kan zijn, omdat ze daar simpelweg de leeftijd niet voor hebben. Maar ook dat sommige van deze vrouwen geadviseerd worden om de pil maar weer te gaan slikken.

Waarom wordt er niet ingezet op bloedonderzoek? Op basis van de hormoonbalans in het bloed kan een arts duidelijkheid geven. Waarom worden deze vrouwen niet serieus genomen?

Ik besef me dat ik geluk heb gehad. Doordat ik in een vruchtbaarheidstraject zat, kreeg ik om de haverklap bloedonderzoeken waarbij duidelijk werd hoe het met mijn hormoonbalans gesteld was. Het was nodig om verder te kunnen gaan in het traject. De schok was dan ook groot toen opeens een bloedonderzoek aangaf dat mijn hormonen niet meer in balans waren en ik in de overgang beland was. Waarom overkwam mij dit? Op deze vraag is nooit een antwoord gekomen.

Ik geloof dat alles wat ik voor mijn kiezen heb gehad, geen toeval was. Dankzij al deze ervaringen heb ik me kunnen ontwikkelen tot de vrouw die ik nu ben. Het is mijn missie alles wat ik in me heb in te zetten om jonge vrouwen te helpen in hun proces van ervaringen omtrent POI. En wie weet, help ik ook de medische wereld. Dat is dan mooi meegenomen.

Worstel jij met klachten door de vervroegde overgang? Wil je de regie weer terug op je leven? Het is goed mogelijk dat ik je kan ondersteunen en begeleiden in jouw proces. Bekijk mijn aanbod. Of neem vrijblijvend contact met mij op.

Ik schrok me rot toen ik midden in de nacht wakker werd en in mijn gedachten oppopte ‘jonge vrouwen in de overgang’. Al weken stelde ik mijzelf de vraag: “Waarmee kan ik van dienst zijn? Wat is de bedoeling van mijn leven?” En toen wist ik het dus… Ik schrok, maar voelde ook dat het helemaal klopte.

Al jaren lang worstel ik zelf met de diagnose vervroegde overgang. Een intense interne strijd waarvan niet veel mensen af wisten. Door schaamte en angst in mij gehouden.

Nu is het tijd voor mij om te bloeien en te sprankelen door mijn kwetsbaarheid te tonen en te delen. Om zo andere vrouwen te inspireren, motiveren en te verbinden. Vooral om te verbinden met elkaar en het leven te omarmen zoals het komt als je te maken hebt met de vervroegde overgang.

Worstel jij nog steeds met de vervroegde overgang en alle gevolgen daarvan? Ben je er klaar mee dat dit je leven op een negatieve manier beïnvloedt? Bekijk hier wat ik voor je kan betekenen. Of neem vrijblijvend contact met mij op.

De term ‘de overgang’ vond ik altijd een naar woord. Ik koppelde het aan ‘oude vrouwen’. Toen ik op mijn 34^e de diagnose vervroegde overgang kreeg had ik de link snel gelegd: “Ik ben een oude vrouw in een jong lichaam.”

Dat werd jarenlang een hardnekkige overtuiging die weinig goeds en positiefs opleverde. Ik ging van binnen dood, was bang alleen over te blijven. Want hee, kinderen krijgen was zo goed als onmogelijk. Wie zou mij later opzoeken in het bejaardentehuis? En aan wie laat ik mijn kostbaarheden na?

Deze gedachten maakten voor mij het leven zwaar. Ik herkende mezelf daarin ook niet. Van nature ben ik namelijk een levenslustig mens. Hoe kon ik mezelf weer vinden in deze chaos? Welke overgang heb ik nodig om mijn levenskracht, -plezier, -lust te voelen? Ik deel nu, ik praat, ik leef echt. WOW!

Worstel jij ook met negatieve gedachten door de vervroegde overgang? Is het leven voor jou momenteel ook zwaar door alle gevolgen van POI? Ik kan je helpen als jij dat wilt. Bekijk mijn aanbod. Of neem vrijblijvend contact met mij op.