Auteur: willekedikland

Van nature voel ik mij een bruisende, sprankelende, levenslustige, energieke vrouw. Als ik mezelf in een plaatje zou vatten, dan zie ik een glas met bruisende bubbels voor me. Bubbelend dansend naar de oppervlakte, naar het licht. Zo iets. Dit zo op te schrijven voelt best raar, merk ik. Want, mag je dat wel van jezelf zeggen?

Daar tegenover staat dat ik zo nu en dan de behoefte heb mezelf terug te trekken in mijn eigen bubbel. Dan voel ik mij minder bruisend en energiek. In mijn persoonlijke warme, comfortabele bubbel laad ik op en kom ik tot rust. Dit is een heerlijke tegenhanger van die andere kant van mij. Het houdt me in balans. 

De afgelopen tijd heb ik veel nagedacht over het woord ‘bubbels’. Ik werk namelijk op basis van bubbels, omdat het bij mij past. Bubbels van zeepsop zijn transparant en glanzend in alle kleuren van de regenboog. Rond, maar uniek in grootte en vorm. Licht als een veertje en laten zich meevoeren op de wind. Doordat ze er tijdelijk zijn, heeft het voor mij ook iets magisch. 

De bubbels die ik creëer in samenwerking met de jonge vrouwen die ik mentaal begeleid en ondersteun vormen een warme, veilige plek om te helen. En wanneer deze vrouwen er aan toe zijn, prikken ze de bubbel door. En zijn ze klaar voor een beter leven waarbij zij zelf de regie houden en niet de vervroegde overgang.

Voel jij chaos en paniek in je hoofd door de vervroegde overgang? Verlang jij naar rust? Sleutel 1- de warme douche is mijn online programma, die je in 14 dagen helpt rust te krijgen in je hoofd. Of laten we erover praten hoe ik jou hierbij kan helpen. Laat hier je gegevens achter en ik neem contact met je op.

We hebben allemaal een overlevingssysteem. In geval van pure nood of intense angst neemt dit systeem het van ons over. We vluchten weg van de situatie, we vechten tot de laatste snik of we bevriezen in het moment en zijn niet in staat om iets te doen. Dit gaat vanzelf.

Het nieuws te horen te krijgen op mijn 30e dat ik mogelijk in de vervroegde overgang zat, maakte dat ik in eerste instantie op de vlucht sloeg. Ik weet nog precies alle details van dat moment. De boodschap was te schokkend. Ik vluchtte in het onderzoeken van andere opties om toch een gezin te kunnen hebben, in m’n werk en in hobby’s. Alles deed ik met mijn hoofd, zodat mijn gevoel geen kans kreeg mijn droom te bederven.

Na 4 jaar vluchten was ik op. Ik kon niet meer. Er moest duidelijkheid komen. De arts bevestigde de definitieve diagnose POI. (Lees hier meer.) Deze boodschap deed emotioneel de deur bij mij dicht. Vluchten kon ik niet meer opbrengen. Ik bevroor. Dit overlevingssysteem heeft me vervolgens maanden op de been gehouden. Maar het was geen leven.

Het roer omgooien was wat ik uiteindelijk wilde, want ik wilde weer ten volle leven. Maar dat betekende wel dat ik mijn overlevingssysteem moest loslaten en met mezelf geconfronteerd werd. Geen uitvluchten meer, maar aan de bak met mezelf in alle facetten.  Het is het mooiste cadeau dat ik mezelf heb gegeven. En waar ik iedere dag dankbaar voor ben. Het is me alle tijd, energie en geld waard geweest mezelf terug te vinden en gelukkig te zijn.

Wil jij het geluk ook weer voelen? Van chaos in je hoofd naar weten wat je wilt? Laten we erover praten hoe ik jou hierbij kan helpen. Laat hier je gegevens achter en ik neem contact met je op.

Met de gymnastiekles vroeger op school was ik niet een van de soepelsten. Over de kast springen vond ik maar niks. Ik was bang om te blijven haken met m’n voeten en volop m’n ### te gaan. Daardoor ging het wel eens mis.

Met de piepjestest maakte je mij ook niet blij. Heen en weer rennen in de gymzaal op commando, wie had dat bedacht? Ok, het was goed voor de conditie. Het luie zweet kon er tenminste uit. Maar of ik daar nu zo blij mee was…

Toen ik al een poosje in de vervroegde overgang zat,  merkte ik dat mijn lichaam stijver werd. Nog minder flexibel, zeg maar. Het gevoel van een oude vrouw in een jong lichaam werd hierdoor in mijn ogen concreet gemaakt. Hier wilde ik van af.

Via via kon ik meedoen met een workshop yinyoga, een manier om je bindweefsel op rek te brengen en soepeler te worden. Voor mij was dit nieuw soort gymnastiek. Geen idee wat ik ervan kon verwachten. Eerst lag ik daar lekker relaxt op m’n matje, totdat we de opdracht kregen voor de eerste houding. De docente deed het even voor. Het zag er simpel en makkelijk uit. Maar ik zat in ‘no time’ met al m’n  ledematen in de knoop. De docente zag mijn geploeter en hielp me een houding te vinden waarin ik wel rek voelde, maar het geen marteling was. Vervolgens minutenlang zo blijven liggen en proberen ‘te smelten’. Rustig ademen… De tijd kon mij niet snel genoeg gaan.

En nu jaren later is mijn streven om elke week yinyoga te doen. Ik heb gemerkt dat deze manier van stretchen goed bij mij en m’n lijf past. Het houdt me soepel, zonder spierpijn. De setting, de sfeer van de ruimte en de persoon die de les geeft, is ook belangrijk voor mij. De klik is bepalend of ik me kan overgeven als ik mezelf tegenkom in confronterende houdingen. Zoals poses die het bekkengebied openen of poses waarbij ik onmacht ervaar. Met name door de vruchtbaarheidsbehandelingen heb ik spanning opgeslagen in mijn lijf. Yinyoga helpt mij om deze gebieden te verzachten en de spanning los te laten. En daarmee kom ik uit de knoop en zorg ik voor mezelf.

Zit jij in de knoop met jezelf door de vervroegde overgang? Heb jij het idee dat je kapot bent en wil je de mindset maken naar ‘mijn lichaam is versneld in een nieuwe fase gekomen’? Laten we erover praten hoe ik jou hierbij kan helpen. Laat hier je gegevens achter en ik neem contact met je op.

Je weet wel, die horizontale lijn. Geen pieken van grote euforische blijdschap of dalen van diepe doffe ellende, maar gewoon zo’n vlak gevoel van; “Tja, is dit het leven nu? Haal ik alles eruit? Ben ik eigenlijk nog wel gelukkig? Hmmm, ik weet het even niet.” Ik hoor het regelmatig om mij heen als ik in een goed gesprek ben met iemand. Ik denk dat het goed is om jezelf deze vragen te stellen, zeker wanneer je dat flat-lijn-gevoel herkent. 

Er was een tijd dat ik ook last had van het zogenaamde flat-lijn-gevoel. Ik werd er doodongelukkig van. Dit had ook z’n weerslag op de relatie met mijn partner. In mijn geval had het te maken met alles wat ik meemaakte door de vervroegde overgang waar ik totaal niet mee uit de voeten kon. Het flat-lijn-gevoel maakte me lam en hulpeloos.

Door het helingsproces wat ik doorgemaakt heb, is het flat-lijn-gevoel nu weg. Ik voel me weer ‘alive and kicking’ om het zo maar te zeggen. Ik ervaar mijn emoties weer zoals ze bedoeld zijn. Ze voelen natuurlijk en menselijk aan. En het mooiste is; ik ben niet meer bang voor mijn emoties. Ze komen en gaan zoals de golven in de branding. Hoe mooi is dat?

Door alle kennis die ik heb vergaard in mijn werk binnen het onderwijs, mijn opleiding in transactionele analyse en mijn eigen levenservaring snap ik waar de flat-lijn vandaan komt. En hoe je er vanaf komt.

Heb jij het idee dat jij en je partner uit elkaar groeien door wat er momenteel speelt met de vervroegde overgang? Verlang jij naar een nieuwe verbinding in je liefdesrelatie? Laten we erover praten hoe ik jou hierbij kan helpen. Laat hier je gegevens achter en ik neem contact met je op.

Ik zie, ik zie wat jij niet ziet en het is… de vervroegde overgang. Jarenlang heb ik POI bij mezelf ontkend en weggestopt ergens diep in mij. En toch had ik altijd het gevoel dat het met koeienletters op mijn voorhoofd stond; IN DE OVERGANG. 

Het gaf me een naar gevoel van kapot, onvolledig zijn en schaamte. Dit gevoel bleef steeds terugkomen. Ik wilde onzichtbaar zijn, niet opvallen. Ik was altijd bezig met wat anderen van mij zouden vinden als ze ‘de waarheid’ wisten over mij. Het zorgde er voor dat ik besloot dat onzichtbaar zijn de beste optie was om me staande te houden. Maar het bleek een slechte raadgever, een korte termijndenker. Zo begrijpelijk, maar het was geen leven. Het was een beschermingsmechanisme, een overlevingsmodus, gebaseerd op angst.

Hoe mijn leven er nu uit ziet, is het tegengestelde. Vrij, open voor alles wat mogelijk is, gelukkig, vervullend en bovenal zichtbaar. Wie had dat gedacht?

Door mijn zichtbaarheid help ik andere jonge vrouwen in de overgang uit de schaduw te stappen. Ik kan hen inspireren en ondersteunen hun leven op orde te krijgen. Zodat zij ook het geluk weer kunnen ervaren. Wanneer zij zich goed voelen over zichzelf en verwerkt hebben wat hen is overkomen door de vervroegde overgang, zal hun omgeving daar ook de vruchten van plukken. Het is net als een steen die je in het water gooit. De kringen zullen steeds groter worden.

Zichtbaar zijn heeft opgeleverd dat het thema vervroegde overgang bij jonge vrouwen onder de aandacht gekomen is bij het grote publiek. Mezelf als uithangbord inzetten voelt kwetsbaar, maar o zo krachtig. Ik voel geen angst meer, maar ik ben gewoon vreselijk enthousiast!

Herken jij je in mijn verhaal? Heb jij het idee dat je kapot bent en wil je de mindset maken naar ‘mijn lichaam is versneld in een nieuwe fase gekomen’? Laten we erover praten hoe ik jou hierbij kan helpen. Laat hier je gegevens achter en ik neem contact met je op.

Ik hou van deze metafoor. Bruggen staan voor verbinding. Om van A naar B te kunnen komen. Om vervolgens weer door te kunnen gaan. Ze zijn onmisbaar in ons leven. Letterlijk om over obstakels als rivieren en bergkloven te kunnen manoeuvreren. Figuurlijk om verbinding te creëren zodat we als mensen elkaar kunnen helpen. Ook van A naar B(eter).

Mijn achtergrond op werkgebied ligt in het onderwijs. Bijna 17 jaar heb ik me hier ingezet. Met name de laatste 10 jaar werd ik mij steeds meer bewust van mijn rol als bruggenbouwer. Vooral het sociale aspect in de klas, in het contact met de ouders en met mijn collega’s fascineerden mij. Het was voor mij de uitdaging om door te verbinden met collega’s en ouders de beste begeleiding voor het kind te krijgen. Op mijn afscheid werd dit benoemd. Het is gezien en gevoeld in mijn omgeving. Dat is het grootste, mooiste compliment dat ik ooit heb gehad!

Om bruggen sterk en stabiel te houden, is onderhoud nodig. Voor mij betekent dat investeren in communicatie. Daarmee bedoel ik heldere, prettige en open communicatie. De afgelopen jaren heb ik me op dit gebied verder ontwikkeld. Ik wilde communicatie snappen; waarom verloopt het gesprek met de ene persoon soepel en is het hard werken bij een ander?

Ik heb hiervoor een opleiding in Transactionele Analyse (TA) gedaan. Transactie is de communicatie tussen mensen. TA neemt onder andere jouw manier van communiceren onder de loep en dat levert belangrijke inzichten op. Daardoor kun je je boodschap prettig en helder onder woorden brengen.

In mijn werk met jonge vrouwen in de overgang is communicatie naar de buitenwereld een belangrijk middel om regie te hebben over jezelf en de situatie waar je mee te dealen hebt. De handvatten die TA biedt, zet ik hierbij praktisch in.

Een paar voorbeelden: veel vrouwen die ik spreek hebben last van nare ‘stemmetjes in hun hoofd’. Door te onderzoeken waar deze negatieve innerlijke dialoog vandaan komt, is het mogelijk deze last af te schudden.

Daarnaast heeft een verwrongen zelfbeeld door de vervroegde overgang een grote impact op je dagelijkse staat van zijn. Door te onderzoeken door welke bril je naar de wereld kijkt, gaat er een andere wereld voor je open. Je krijgt inzichten wat je zelf kunt veranderen in je communicatie of omgang met de mensen om je heen. Je hebt de regie weer zelf in handen.

TA klinkt misschien ingewikkeld, maar is juist praktisch makkelijk in te zetten en daardoor wordt het snel inzichtelijk. Het mag duidelijk zijn dat ik groot fan ben!

Voel jij chaos en paniek in je hoofd door de vervroegde overgang? Verlang jij naar rust? Sleutel 1- de warme douche is mijn online programma, die je in 14 dagen helpt rust te krijgen in je hoofd. Of laten we erover praten hoe ik jou hierbij kan helpen. Laat hier je gegevens achter en ik neem contact met je op.

Het was de herfst van 2017. Ik werd gek van mijn gedachten, alle lief bedoelde opmerkingen en medeleven. Zo gek, dat ik als een gek in de auto ben gestapt. Ik ben in het wilde weg gaan rijden en kwam uit bij de zeedijk. Hoe ik daar heelhuids ben aangekomen, heb ik geen idee van. 

Als ik erop terugkijk, denk ik dat het een vrij roekeloze rit is geweest. Er moet wel een engeltje op mijn schouder hebben gezeten, want ik heb niemand verwond. Maar de auto zat compleet onder de modder.

Eenmaal aangekomen bij de zeedijk ben ik uitgestapt en de dijk verder opgelopen. Ik kan nog de wind voelen die in mijn gezicht striemde. Het was koud, maar het deerde mij niet. Ik was namelijk laaiend, furieus en ziedend van woede. 

De harde striemende wind vertaalde op dat moment wat ik van binnen voelde. Een wilde storm van pijn, verdriet, teleurstelling en angst. Ik begon te roepen in het niets dat voor mij lag. Maar de wind overstemde mij. En ik wilde gehoord worden. Dus ik ben gaan schreeuwen, de longen uit mijn lijf. 

De tranen biggelden over mijn wangen. Wat moest er nu van mij komen? Welke toekomst had ik nu? Waar deug ik nog voor? Ik zou toch moeder worden? Waarom overkomt mij dit? Ik wist het allemaal niet meer.

Schor van het schreeuwen en met een leeg gevoel stapte ik weer in de auto. Me netjes aan de verkeersregels houdend, reed ik terug naar huis. Toen mijn man ‘s avonds thuis kwam stond het eten op tafel. Weer een dag overleefd.

Voel jij walging bij jezelf door de vervroegde overgang? Wil je waardering krijgen voor je lijf? Laten we erover praten hoe ik jou hierbij kan helpen. Laat hier je gegevens achter en ik neem contact met je op.

Het was de zomer van 2017. Net als alle andere dagen was de wekker net gegaan, had mijn partner me gedag gezegd om vervolgens naar z’n werk te gaan. En ik lag daar. In bed. Verdoofd. De gordijnen waren al opengedaan zodat het daglicht naar binnen kon komen. En ik lag daar maar. In bed. Niet in staat om eruit te komen.

De uren verstreken terwijl ik naar buiten lag te staren. Ik voelde niets meer. Ik was helemaal leeg en op mezelf aangewezen. Aan het eind van de middag zorgde ik er voor dat er eten op tafel stond. Voor de buitenwereld leek alles normaal. Zo gingen er weken voorbij. Ik had een dikke muur van gewapend beton als bescherming om me heen gebouwd. 

Op een zekere dag klonk er een stem in mijn hoofd: ”Als ik morgen niet meer wakker wordt, is dat helemaal prima…” Het sudderde de rest van de dag door mijn gedachten en liet me niet meer los. Dit werd mijn omslagpunt, mijn redding!

Blijkbaar zat er ergens diep in mij nog een sprankje levenslust. Je kunt het vergelijken met een kooltje op de barbecue. Je denkt dat het vuur al uit is, maar als je gaat poken zie je ineens toch nog een kooltje oplichten en gloeien. Ik wilde uit dit ### diepe dal klimmen en besloot er voor te gaan. Ik had niets meer te verliezen.

Via een dierbare vriendin had ik een telefoonnummer gekregen van een adem-therapeut. Zonder idee wat ik kon verwachten, maakte ik een afspraak bij haar. De eerste sessie zal ik nooit vergeten. Na een kort gesprek over de reden dat ik contact had gezocht, gingen we over op het ademwerk. Mijn hele lijf sidderde, tintelde en trilde van binnen en buiten. Het was een zeer intens gevoel. Het was alsof mijn lijf weer in werking werd geholpen en ik letterlijk weer lucht kreeg. High van de zuurstof ging ik naar huis om vervolgens regelmatig terug te komen.

Het ademwerk heeft mij geholpen al het opgekropte verdriet, teleurstelling en schaamte uit mijn lijf los te laten. Langzaamaan kon ik accepteren wat er met mij gebeurd was. En kon ik een nieuw leven toelaten. Ik klom uit het dal bij de berg omhoog. Met vallen, opstaan en oefenen met nieuwe situaties.

Nu sta ik boven op de berg en geniet ik van het schitterende uitzicht!

Heb jij het idee dat je door de vervroegde overgang ineens een oude vrouw bent geworden? Wil jij jezelf jong houden zonder oordeel? Laten we erover praten hoe ik jou hierbij kan helpen. Laat hier je gegevens achter en ik neem contact met je op.

Meer dan 10 jaar geleden begon het met een babyshower van een dierbare vriendin. Dit feestje was een verrassing voor de ‘mom to be’ waarbij alleen andere vrouwen werden uitgenodigd. Het was een soort vrijgezellenfeest met activiteiten, maar dan voor het aanstaande moederschap. Ik had plezier en genoot ervan. 

Toen ik in het traject zat om zelf zwanger te worden en de tijd verstreek, vond ik dit soort feestjes confronterend worden. Ik heb er in die tijd een aantal meegemaakt en was oprecht blij voor de ‘mom to be’, maar ik raakte er ook van in de stress. Als ik een uitnodiging kreeg, brak het zweet me al uit en maakte mijn hart overuren. Hoe ging ik dit feestje weer overleven? Tuurlijk, ik was blij voor haar, maar ergens van binnen ging ik dood.

Op een gegeven moment transformeerde de babyshower in een geboortefeest waarbij alle familie, vrienden, kennissen en bekenden van beide ouders werden uitgenodigd. Dit trok ik echt niet. Daar lag voor mij een grens.

Inmiddels had ik zelf klachten waardoor gedacht werd aan de vervroegde overgang. Dit in combinatie met babyshowers en geboortefeesten was dramatisch. Maar zorgde ook voor een tweestrijd in mezelf; schuldgevoel dat ik jaloezie voelde voor de kersverse moeder of schuldgevoel dat ik verstek liet gaan en niet sterk genoeg was. Uit zelfbescherming ben ik deze feesten gaan overslaan en ben ik daarvoor in de plaats 1 op 1 op ‘poppeslok’ gegaan bij familie en vrienden. Het was belangrijk dat er ruimte was voor hun geluk en mijn verdriet. 

Wonder boven wonder is iedereen van wie ik houd gebleven in mijn leven. Dat ging echt niet zonder slag of stoot. In gesprek blijven was hard werken. Er zijn veel tranen gevloeid. Maar het heeft iets moois opgeleverd. Zij zijn nu fantastische ouders van geweldige kinderen. Ik ben (suiker)tante en ik ben er trots op. 

Het was voor mij een complete verrassing dat ik zelf nog eens een geboortefeest zou organiseren. Voor mijn eigen bedrijf. Www.jongevrouwenindeovergang.nl was niet gepland, maar moest geboren worden. En nu het er is, voel ik mij compleet. Wat is het leven toch wonderbaarlijk machtig mooi!

Worstel jij met situaties zoals zwangerschapsaankondigingen, babyshowers, geboortefeesten, gender reveal-party’s, kinderfeestjes? Wil jij in plaats van jezelf wegcijferen, naar ruimte voor jou en de ander? Laten we erover praten hoe ik jou hierbij kan helpen. Laat hier je gegevens achter en ik neem contact met je op.

Ik denk dat ik in mijn vorige leven een ekster ben geweest. Gezien mijn fascinatie voor glimmende dingen. Vooral sieraden met glinsterende stenen wekken mijn interesse. De magische kleuren die ontstaan bij de schittering door het (zon)licht betoveren mij. Daar gaat mijn hart sneller van kloppen.

Met deze vorm van geluk wilde ik graag ‘iets’ doen met betrekking tot mijn ervaringen met de vervroegde overgang. Maar wat dan? Ik wilde een ring van betekenis. Een ring waarin alle waardevolle, positieve, liefdevolle, fantastische elementen van het leven samenkwamen met de imperfectie ervan. En dat het geheel een prachtig sieraad werd op mijn lijf geschreven. Maar waar vind je dat?

Na alle juwelierswinkels in de buurt te hebben afgestruind, kwam ik tot de conclusie dat ik het hier niet vond. Het waren stuk voor stuk prachtige ringen, maar het kon van iedereen zijn. Ik miste de connectie met mij. Het persoonlijke deel. Ik besloot het idee dan eerst maar los te laten. Niet wetende wat er zou komen.

Toeval bestaat niet, want op een avond kwam ik online een goudsmid tegen. Ik bekeek haar website waar haar werk stond uitgestald. Ik voelde een connectie. Ik mailde haar en kon een paar dagen later terecht in haar atelier. Daar kon ik haar collectie ‘in het echt’ bekijken. De stijl van de sieraden vond ik prachtig.

We raakten aan de praat en ik vertelde haar mijn wensen voor ‘mijn’ ring. De connectie groeide uit tot een innige samenwerking van maanden. Het was een geweldige en bijzondere ervaring dat zij mijn wensen en verlangens, zeg maar mijn verhaal, kon vatten in een sieraad. Wat een vakvrouw!

Eindelijk was het moment daar; de ring was klaar om gedragen te worden… door mij! Een spannend moment. Het doosje ging open en… WOW! Wat een plaatje. Ik schoof hem aan m’n vinger en het voelde meteen als mijn ring. Dit was 6 jaar geleden.

Ik draag mijn herinneRING elke dag met trots en bewondering. Gedurende de dag kijk ik er vaak even naar en ben ik me bewust van alle schatten in mijn leven. Grote en kleine, alledaagse en bijzondere. Ik ben een gelukkig mens.

Wil jij het geluk ook weer voelen? Van chaos in je hoofd naar weten wat je wilt? Laten we erover praten hoe ik jou hierbij kan helpen. Laat hier je gegevens achter en ik neem contact met je op.